...

ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว
มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ยิ่งทวีคูณความหนาว
ฝนหนาวเทลงมากระทบนัยต์ตาฉัน
และเสียงข้างในก็ร้องออกมา ว่าฉันคิดถึงเธอ

อยากจะยิ้มข้างเธออีกซักครั้งแล้วนั่งฟังเพลงนี้ด้วยกัน
ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้
และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่
เธอคือเสียงหัวใจในชีวิตฉัน ในความนึกคิดอยู่ทุกๆวัน
แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่
ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ
การรอคอยมันนานเกินทนไหว
ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้
แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ
และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด

อยากหัวเราะข้างเธอเหมือนวันนั้น
ที่ฉันร้องเพลงให้เธอฟัง
ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้
และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่
อยากจะเห็นหน้าเธอในวันฟ้าสางคือความทรงจำที่ฉันต้องการ
แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่
ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ
การรอคอยมันนานเกินทนไหว
ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้
แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ
และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด

แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่
ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ
ว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน
ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้
แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ
และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากแค่ไหน

ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว
มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ก็เพราะฉันคิดถึงเธอ

...